De start van het wielerseizoen komt eraan; een fantastische periode waar zowat heel Vlaanderen reikhalzend naar uitkijkt. Maar er zijn zorgen over de toekomst van de wielersport.
Het aantal jeugdwedstrijden in de wielersport in Vlaanderen gaat de voorbije jaren te snel in dalende lijn. Daar waar er in 2010 nog ongeveer 345 juniorenwedstrijden en zowat evenveel nieuwelingenkoersen werden ingericht, is dat aantal teruggevallen naar 150 dit jaar. Vlaams volksvertegenwoordiger Robrecht Bothuyne: ‘De jongste 12 jaar is het aantal jeugdkoersen meer dan gehalveerd. We zijn het wielerland bij uitstek, maar op deze manier wordt de basis van het wielrennen langzaam onderuit gehaald. Het is tijd voor actie, de toekomst van de wielersport staat op het spel.’
De redenen voor de achteruitgang zijn divers. De effecten van de vergrijzing, de stijgende kostprijs en gebrekkige inkomsten, de groeiende vrees m.b.t. aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid, de administratieve overlast, problemen om veilige parcours te vinden en het gebrek aan vrijwilligers,… Als we kijken naar de Noorderburen in Nederland is daar ook het probleem van stikstof en de impact op natuur als bijkomende factor. Maar in Nederland zijn ook goeie voorbeelden te vinden: zoals de creatie van meerdere afgesloten parcoursen die toelaten om snel, veilig en efficiënt jeugdwedstrijden te organiseren.
Bothuyne stelde een parlementaire vraag aan minister van sport Weyts. De Vlaamse regering steunt de wielersport, onder meer via Cycling Vlaanderen, de decretaal erkende en gesubsidieerde wielersportfederatie, die officiële wielerwedstrijden organiseert. Concreet zijn vorming en opleiding voor vrijwilligers en organisatoren, een uitleendienst voor veiligheidsmateriaal en ook financiële steun voor de federatie voorzien. Maar het kan en moet beter.
Robrecht Bothuyne: ‘het is tijd om een tandje bij te steken. We willen daarbij dat Vlaanderen een ‘koerspact’ sluit met elke lokaal bestuur. De partners van dat pact moeten de stad of gemeente, de lokale wielerclubs en organisatoren én de Vlaamse overheid en Cycling Vlaanderen zijn. Zo willen we in elke gemeente een koersvriendelijk parcours afbakenen, logistieke en financiële steun voorzien, de administratie voor organisatoren beperken en verlichten en investeren in een veilig verloop van de wielerwedstrijden.’
Doel moet zijn in elke stad of gemeente terug jeugdwielerwedstrijden te kunnen organiseren. De veiligheidseisen die de overheid (terecht) oplegt, moeten door diezelfde overheid mee haalbaar en betaalbaar gemaakt worden. Zo zijn er nu al lokale besturen die de verplichte ambulance in een koers subsidiëren.
Cd&v legt een concreet actieplan op tafel om de toekomst van onze wielersport te verzekeren.
De Vlaamse regering stelde een begroting in evenwicht voor tijdens de Septemberverklaring in het Vlaams Parlement. Het was allesbehalve een gemakkelijke oefening. Maar voor cd&v is de inzet duidelijk: De rekening doen kloppen om de toekomst van onze kinderen te vrijwaren en te kunnen blijven investeren in gezinnen die werken en in onze ouderen.
De oplopende schulden van vandaag zijn de belastingen van morgen. We willen de volgende generaties niet opzadelen met die rekening. Daarom nemen we onze verantwoordelijkheid en maken we werk van een begroting in evenwicht. Zo houden we de ruimte om in de toekomst te blijven investeren in wat essentieel is. Cd&v heeft hard onderhandeld om de inspanningen zo eerlijk mogelijk te verdelen én onze prioriteiten te beschermen.
De kwaliteit van ons onderwijs moet omhoog. Daarover bestaat geen discussie. Maar wie scholen sterker wil maken, moet hen ook meer vertrouwen geven. Minder regels, minder planlast en meer vrijheid om mensen en middelen in te zetten waar ze echt nodig zijn. We spreken met een algemeen directeur, Koen Schelpe, in Ieper over de staat van ons onderwijs, het lerarentekort en wat hij verwacht van het beleid. “De overheid moet streng zijn, kwaliteitsdoelen zijn absoluut nodig. Maar controleer ons op wat we bereiken, niet op hoeveel we op papier zetten.”