Met veel pijn in het hart beslisten we om het Kunstenfestival Watou 2020 deze zomer niet te laten doorgaan. De recente richtlijnen vanuit de federale overheid, bekendgemaakt op vrijdag, bieden geen duideijk perspectief voor het organiseren van een evenement als het kunstenfestival. Het stadsbestuur neemt zijn verantwoordelijkheid door de voorbereidingen 'on hold' te zetten.

De maatregelen tegen de verspreiding van het coronavirus bemoeilijken al enkele weken de inhoudelijke en praktische voorbereidingen van het kunstenfestival. Prioritair is heden de veiligheid en de gezondheid van de medewerkers, de inwoners van Watou, de kunstenaars, de dichters en de bezoekers. Deze kunnen nu helaas niet gegarandeerd worden.

Het stadsbestuur kwam daarop in overleg met zijn medewerkers en de curatoren tot de onvermijdelijke beslissing om de editie van 2020 te verplaatsen naar de zomer van 2021. Het onderzoekstraject onder het mentorschap van Koen Van Mechelen, waarvoor 220.000 euro subsidie is goedgekeurd, schuift ook een jaar op.

Chantal Pattyn, Benedicte Goesaert en Peter Verhelst zullen ondertussen samen met de aangeschreven kunstenaars en dichters de 40ste editie van het kunstenfestival verder vorm geven, zodat de zomer van volgend jaar een echt feest van de kunst en de poëzie kan zijn. Het stadsbestuur bekijkt samen met haar partners ook hoe ze dit jaar de zomer in Watou en Poperinge toch wat extra glans kan geven en toch die schoonheid van het kunstenfestival in een of andere vorm naar de Westhoek kan brengen.

Hieronder een gedicht dat medecurator Peter Verhelst schreef voor de editie van 2020.

We staan met armen voor ons uit
en met verfdraden 
tussen de vingers door druipend.

Op een plein zien we onszelf
kijken naar onze handpalmen,
maar wat gloeit er in de vingertoppen?

Het lijkt een kluwen
dat als een zaaddoos openspringt, 
zwarte zaden met veelkleurige staarten.

Op het plein waar we onszelf zien staan

spuit tussen onze vingers door
de gloed in ons gezicht,

lichtgevend gas, zonnewind, witheet masker.
Iemand als ik ademt alsof ik tussen mijn tanden 
en lippen door zing. Naar iemand als jij 

die me tot leven blaast met haar verhevigde vorm 
van kussen. Wie ben ik? Wie mis jij? We staan 
op een plein met de handen te wapperen 

opdat het vuur nooit, al was dat het laatste 
wat wij nog, datgene wat ons uiteindelijk, nadat alles al.
We willen dat het nooit. Wij. Nooit zullen we ophouden.

Peter Verhelst

https://www.focus-wtv.be/nieuws/kunstenfestival-watou-gaat-dit-jaar-niet-door

Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookies Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.