Open brief aan de VRT: Is er een Lichtpunt voor Braambos?

Opinie

donderdag 25 maart 2010

Het succes van de televisiereeks “In Godsnaam” van Annemie Struyf geeft aan dat heel wat kijkers geïnteresseerd zijn in levensbeschouwelijke programma’s. Maar is er - buiten deze opmerkelijke reeks die onlangs afliep - ruimte voor levensbeschouwing of zingeving op televisie? Over het wel en wee van Jan en Mieke vernemen we meer dan we willen weten. Maar over de zin of onzin van het leven: mag het daar nog over gaan op de buis? Is er nog plaats voor diepgaande uitzendingen en gesprekken over b.v. de overgangen in een mensenleven en de rituelen die daarbij horen? Of moeten we het stellen met quizzes, datingprogramma’s, soaps en beelden van bevallende vrouwen?

Het televisielandschap is de voorbije jaren enorm veranderd. Er zijn niet alleen meer kanalen, ook de inhoud van de programma’s wijzigde ingrijpend. Steeds meer thema’s werden ‘uit het leven gegrepen’. Tot op zekere hoogte een verbetering. Al moet de balans in evenwicht blijven. En dit evenwicht is ons inziens zoek. Het gebrek aan diepgang is sprekend. Steeds meer jongeren en ook wijzelf zoeken dan ook naar programma’s die zich door diepgang onderscheiden van het huidige aanbod. Zondagmorgen om 9u en zondagavond om 23u vinden wij onze gading. Dan geeft de VRT zendtijd aan de productiehuizen van de levensbeschouwingen, zoals Lichtpunt (met vrijzinnige invalshoek) en Braambos (met gelovige invalshoek). Niet nodig te vertellen dat zondag 9u en 23u niet de meest vanzelfsprekende uren zijn om televisie te kijken…

Braambos in prime time? Daarvoor is het weer wachten op het zomerse 7-uur journaal, dat elk jaar opnieuw de vreselijke bosbranden, die de kurkdroge bomen en (braam)bossen in het Middellands Zeegebied teisteren, in onze huiskamer brengt.

Nochtans halen de levenbeschouwelijke en zingevingsprogramma’s zoals Lichtpunt en Braambos mooie kijkcijfers (zeker gezien de onmogelijke uren waarop ze uitgezonden worden. De VRT beschouwt dit type programma’s blijkbaar als “passé” en ouderwets. Een relikwie uit het verleden. Een anachronisme dat stilaan gewurgd wordt door het op onmogelijke tijdstippen uit te zenden.

Jammer, want programma’s zoals Lichtpunt en Braambos vormen, in het hectische en nerveuze televisielandschap waar een interview maximaal 30 seconden mag duren, oases van rust en diepgang. Ze bieden kwaliteit en gebruiken een ander kleurenpalet dan de meeste “hippe” en flitsende televisieprogramma’s, die - jammer voor hun makers - vaak rond eenzelfde format blijken te draaien. Zingevingsprogramma’s - welke strekking ze ook vertegenwoordigen - vertrekken vaak vanuit een volledig andere invalshoek. Ook wij houden van amusement en actie, maar af en toe mag het eens iets anders zijn. Afwisseling doet eten.

“Mijn God! Diepgang. Trage televisie. Waar halen ze het toch ? Televisie waarin God centraal staat, of juist verworpen wordt. Televisie over verdraagzaamheid of feminisme, interviews van een uur… Televisie die in de Paastijd ook over Goede Vrijdag gaat, en niet alleen over de guitige Paashaas… En dan die vele tienduizenden geïnteresseerden, die, wanneer de doorsnee televisiekijkers in hun bed liggen, dat soort programma’s volgen? Maken we het reveil mee van de tijd van toen?

Wel, beste VRT, de vele tienduizenden zoekers naar levensbeschouwing of zingeving zouden het op prijs stellen mocht “hun” programma eindelijk het plaatsje krijgen dat het verdient. Niet weggemoffeld, zoals vandaag. Maar in prime time. En dat niet alleen in de zomer. Maar ook tijdens de andere seizoenen. Wanneer het Braambos alleen in het hart van de mensen brandt…Gunt de VRT aan de liefhebbers van levensbeschouwing en zingeving dit Lichtpunt?
 

Paul Delva en Ward Kennes (CD&V-volksvertegenwoordigers, Braamboskijkers)
Ann Brusseel en Els Ampe (Open VLD-volksvertegenwoordigers, Lichtpuntkijkers)

Labels: Ward Kennes Paul Delva Communicatie en Media Waarden en Ethische dossiers Opinie