We kunnen met dezelfde middelen veel meer doen
Interview
vrijdag 30 oktober 2009
Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) geeft zichzelf een grote opdracht: de welzijnssector ingrijpend hervormen, zonder daar de eerste jaren extra geld tegenaan te kunnen smijten. 'Ik ben ervan overtuigd dat we met dezelfde middelen meer kunnen doen.'
'Soms lijkt het alsof ik de minister van Onwelzijn, van ellende ben, maar dat wil ik niet. Ik vind het ook mijn taak om aan de maatschappij te zeggen dat er in deze sector fantastische dingen gebeuren. Ook door mensen die daar niet voor betaald worden.' Vandeurzen heeft na zijn korte passage op Justitie een nieuwe uitdaging gevonden om zich in vast te bijten. 'Hier werk je met mensen. Ik heb hier al een hele stapel mappen liggen van mensen die hun verhaal zijn komen vertellen.'
*Wie moet besparen?
'Welzijn moet volgend jaar 46 miljoen euro besparen, ongeveer 1,4 procent van het totale budget. In vergelijking met andere departementen valt dat mee, maar toch weet Vandeurzen dat de besparingen pijn zullen doen. 'We willen geen bloedbad in de sector. Aan de lonen en de jobs wordt niet geraakt. Er wordt wel bespaard op communicatiebudgetten en werkingskosten en dat zal men wel degelijk voelen.'
De welzijnssector kende de voorbije 'vette' jaren ook een wildgroei aan kleinschalige projecten, die nu deels geschrapt worden. 'We zullen alle aanvragen kritisch tegen het licht moeten houden.' En niet alle beloftes uit het verleden zullen even snel ingelost worden. Zo wordt de stijging van de middelen voor animatie in rusthuizen vertraagd en zullen onthaalouders nog wat langer op hun statuut moeten wachten.
Bovenal wil Vandeurzen iets doen aan de efficiëntie in de sector. 'Ik ben ervan overtuigd dat we met dezelfde middelen veel meer kunnen doen.' Hij belooft onder meer investeringen in ondersteunende ICT-toepassingen.
Wie krijgt extra geld in 2010?
Voor twee sectoren werd wel extra geld uitgetrokken. In de gehandicaptenzorg gaat er 22,5 miljoen euro naar het wegwerken van knelpuntdossiers, naar jongeren met emotionele of gedragsstoornissen en naar een beperkte uitbreiding van de persoonlijke assistentiebudgetten.
Dat kadert ook in de keuze die Vandeurzen maakt om voorrang te geven aan de meest kwetsbaren. Begrijp: niet alle wachtlijsten zullen zomaar weggewerkt worden. 'Ik heb van in het begin gezegd dat ik niet alle zorgvragen zal kunnen beantwoorden. Dat zal nooit kunnen.'
De andere sector die meteen extra geld mag verwachten, is de kinderopvang. Tien miljoen euro gaat naar de vormen van kinderopvang die rekening houden met het inkomen van de ouders.
Nieuwe koers?
Opmerkelijk is dat Vandeurzen zeer expliciet inzet op zorg op maat. De focus ligt dus niet langer op grote zorginstellingen, maar het moet de bedoeling zijn om mensen zo lang mogelijk thuis te houden en daar de nodige zorg aan te bieden. Of het nu psychiatrische patiënten, chronisch zieken, ouderen, gehandicapten of jawel, oudere gehandicapten zijn. Vandeurzen wil namelijk ook af van het hokjesdenken, de 'verkokering', en algemene principes in alle sectoren invoeren.
"De sector verwacht dat ik de rit uitdoe. En die kans is ook groot."
Voor de bijzondere jeugdzorg betekent dat concreet dat er zeker voor jonge kinderen maximaal ingezet wordt op pleegzorg. Een Limburgs experiment kan als leiddraad dienen. Verschillende diensten bundelden daar de krachten en zagen het aantal pleeggezinnen van 35 in 2007 stijgen naar 51 in 2008.
Maar dat betekent niet dat Vandeurzen naar een systeem wil waarbij elke zorgbehoevende een zakje geld krijgt en het daarmee maar moet zien te redden. 'Ik had hier een moeder met een gehandicapte zoon die een persoonlijk assistentiebudget krijgt. Daarmee is lang niet alles opgelost. Er werd haar bijna een rol als manager opgedrongen en dat kan niet de bedoeling zijn. We zoeken naar tussenoplossingen, die ook enige flexibiliteit mogelijk maken. Maar dat vraagt dus wel een heel andere manier van denken, organiseren en controleren,' zegt Vandeurzen.
Ook nieuw: deze minister van Welzijn is wel van plan de rit uit te doen, nadat CD&V in de vorige legislatuur niet minder dan drie ministers op de post zette. 'De sector verwacht dat ik de rit uitdoe. En die kans is ook groot,' lacht Vandeurzen.
bron: Het Nieuwsblad
Reacties (4)
Katelijn N. Zaterdag 31 oktober 2009, 19:01 Meld misbruik
Ikd ben 41 en gewezen milieucoordinator niveauA. 13jaar heb ik gewerkt in Vlaamse Ondernemingen. Mijn verleden van misbruik heeft mij ingehaald. Daardoor ben ik psychisch niet meer in staat om te werken. Ik leef van mijn invaliditeits- uitkering. Daarvan betaal ik mijn lening van mijn huisje ( in Brugge ), en de opvoeding van mijn bijna 15-jarige dochter. Ik ben niet meer dan een vereelde 4-de wereld in Brugge.....
Hopelijk doet U ook iets aan het statuut van vele mensen zoals ik.... Ik ga 2x per week naar het dagziekenhuis van AZ St. Jan. Psychische hulp ga ik altijd nodig hebben.
Het besef dat ik niet meer kan werken is moeilijk te aanvaarden. daarom doe ik vrijwilligerswerk voor de CD&V-Brugge. Ik ben geen profiteur. Bovendien wil ik de wereld waar mijn dochtertje gaat in terecht komen iets wat beter maken.
Voor mezelf, enkel rustig gelukkig zijn. Niet meer.
Met vriendelijke groet, Katelijn N. 8000 Brugge
Joger Roger Zaterdag 31 oktober 2009, 14:03 Meld misbruik
Eerst wil ik er op wijzen dat alle spieraandoeninge zwaar om dragen zijn, ik heb de ziekte van becker al van af 7 jarige leeftijd normaal sterven de meeste met die aandoening rond 50 jarige leeftijd ( gelukkig komt ze niet te veel voor ) maar ik ben bij de ongelukkige en momenteel 67 jaar . Het is een ziekte die tergend langzaam toeneemt op 30 jarige leeftijd belande ik in een wagentje op 40jarige leeftijd kon ik mij beina niet meer behelpen en tien jaar later werd ik totaal afhankelijk . En op 65 jaar ging ik op pensioen ( en was plots niet meer gehandicapt ! ) want ik vergat voor mijn 65 jaar de integeatie tegemoetkoming aan te vragen nochtans 4 maanden voor mijn 65 st verjaardag heb ik toen contakt met een assistente hij beweerde dat dat te vroeg was want ik moest dat volgens die persoon 2maanden voor mijn 65 jaar en amper een maand later kreeg ik te horen dat ik niet meer in aanmerking kwam voor invaliedetijd of integratie tegemoetkoming zelfs mijn verhoogde tussenkomst viel weg alleen nog juist pensioen en persoonlijk assistentie budget gelukkig. Mijn vraag waarom kan die aanvraag tot intgratietegemoetkoming niet automatisch gaan zij hebben toch al die dossiers in hun computer zitten !
Jan Knoops Vrijdag 30 oktober 2009, 21:14 Meld misbruik
Op de eerste plaats mijn felicitaties aan de nieuwe Welzijnsminister die met een heel evenwichtige visie komt: valorisatie van de thuiszorg, waardering voor de mantelzorg, meer efficiëntie, vooral ook ontkokering van de zorg, afbouw van de wildgroei, anders denken, organiseren en controleren... Daardoor groeien zorg op maat, vrijwillige inzet en professionaliteit met méér rendement (zowel in termen van efficiency als qua menselijkheid) dichter naar elkaar toe.
Marie-Line Meert reageert met een heel positief verhaal: blijf inderdaad waakzaam ! Dat probeer ik ook te zijn. Ik ben vooral getroffen door haar beperking - aandoening (ziekte van Recklinghausen) die gisterenavond in het programma 'Reunie' op een van de Nederlandse TV-zenders vrij uitvoerig aan bod kwam en daar bij de klasgenoten van betrokkene terecht veel - positieve - emoties losweekte.
Marie-Line MEERT. Vrijdag 30 oktober 2009, 20:21 Meld misbruik
Als meervoudig gehandicapte door de zeldzame aandoening NF2 (neurofibromatose type 2) én met een behoorlijk complex en persoonlijk dossier op het Vlaams Ministerie van Welzijn, lees ik zeer alert en kritisch dit interview van Jo Vandeurzen, nieuw Vlaams Minister van Welzijn. Ik sta reeds van 2005 op een wachtlijst voor PAB en heb de laatste jaren erg gewerkt om NF2 méér zichtbaar te maken en dan ook mee te tellen in de gehandicaptensector. Ik ben aangenaam verrast door dit interview, er staan vele goede gedachten in, vernieuwend wat ook broodnodig is. Ook ik vind dat middelen beter besteed kunnen worden, rechtvaardiger verdeeld worden. We moeten inderdaad van het hokjesdenken vanaf vb. mijn aandoening van NF2 scoort niet in de gebruikte schalen voor inschaling. NF2 is een zware aandoening die gelukkig weinig mensen treffen. Ook het wetenschappelijk onderzoek laat mij en mijn weinige lotgenoten vallen omdat het té duur is voor zo weinig mensen te kunnen helpen. Ook voor PAB vb vallen we totnutoe uit de boot omdat wij zo laag ingeschaald worden. Nochtans is het ziektebeeld weinig aantrekkelijk en zwaar. Vanaf ongeveer 21 jaar steeds operatief goedaardige tumors laten verwijderen, steeds méér handicaps en beperkingen moeten dragen tot wij sterven. Maar vergis jullie niet, wij zijn zeer strijdbare mensen, optimistisch en waarderen het leven erg, ik ben zeer positief te noemen en daar ben ik trots op. Toch is er steun nodig voor NF2 om met deze aandoening zelfstandig thuis te kunnen blijven en UIT instellingen te kunnen blijven. Dit interview stemt mij hoopvol, ik vind het goed, natuurlijk in de toekomst zal blijken hoe dit concreet verwezenlijkt zal worden.Niet enkel woorden maar ook daden. Ik heb een goed gevoel bij het lezen van deze tekst maar blijf waakzaam. Ik ben het nieuwe redactielid van BOL-BUDIV tegen wachtlijsten , ik zal het beleid dus zeer goed nader volgen en bestuderen en toetsen aan de eigen, specifieke ervaring. Volgende maand verschijnt MIJN interview in de nieuwsbrief van BOL-BUDIV en hopelijk vind Jo Vandeurzen dit evengoed als ik zijn interview vind. Want we moeten elkaar vinden, beleid én gehandicapten en samen ons inzetten om de problemen in de sector weg te werken. Ja, ik vind dit interview goed en hoopgevend. Met vriendelijke groeten, MARIE-LINE MEERT, NF2'er.
Reageer