Veel werk voor bezoekruimtes
woensdag 12 mei 2010
Als het niet meer botert tussen ouders en zij beslissen uit elkaar te gaan, zijn kinderen daar vaak het slachtoffer van. Idealiter proberen ouders samen te zoeken naar goede oplossingen. Als dit niet lukt, moet de rechtbank de knoop doorhakken. Soms leiden alle discussies tot een heel verstoord contact van één van de ouders met zijn kind(eren). Dan kunnen bezoekruimtes helpen het contact terug op te bouwen. Deze ruimtes hebben – jammer genoeg – werk te over, waardoor de ontwrichte situatie nog langer aanhoudt. Dit blijkt uit een parlementaire vraag van volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers.
In een bezoekruimte worden, onder begeleiding, contacten tussen en gesprekken met de verschillende leden van het gezin georganiseerd. Doel is een herstel en normalisering van het contact tussen ouder en kind op lange termijn.
In 2008 waren er in heel Vlaanderen 2724 cliënten in begeleiding bij een bezoekruimte. Slechts een minderheid van de gezinnen meldt zich vrijwillig aan. Dat blijkt uit het antwoord van Vlaams minister van Welzijn, Jo Vandeurzen, op een parlementaire vraag van volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers (CD&V). 4 op de 5 dossiers (ruim 80%) worden naar een bezoekruimte doorverwezen vanuit een gerechtelijke context, zoals advocatuur, jeugdrechtbank, rechtbank eerste aanleg enz.
Probleem is dat er in heel wat bezoekruimten ook wachtlijsten bestaan, die variëren van 8 tot 18 dossiers per maand. In de provincie Antwerpen bijvoorbeeld geven twee van de drie bezoekruimtes aan met een wachtlijst van respectievelijk 5 en 10 dossiers te moeten werken. Dat betekent dat voor deze gezinnen de eerste twee tot vijf maanden geen begeleiding kan worden opgestart.
“Het is van belang dat vanaf het bestaan van de beslissing om een kind te zien in een bezoekruimte, deze contacten zo snel mogelijk kunnen aanvatten,” aldus Schryvers. “Vaak is de ouder-kindrelatie dan immers al ernstig verstoord. Veel ouders hebben al een lange weg achter de rug van langdurige juridische procedures, een lange wachttijd voor een maatschappelijk onderzoek of een gerechtelijke expertise. Voor veel ouders zijn deze ruimtes de laatste hoop, want veel dossiers komen bij een bezoekruimte terecht na een lange strijd over het omgangsrecht. Wachttijden bij de bezoekruimtes maken de situatie alleen maar erger.”
Reageer