Actie Scherpenheuvel

Deze actie maakt mij weer boos. Ik vind dit heel erg voor de slachtoffers. Waarom blijft men dit instituut maar steeds steunen. Waarom??? Angst voor een houvast te verliezen ? Angst voor de macht te verliezen? Hoeveel priesters gaan er weer aanwezig zijn, die er zeker niet horen te zijn ? Nu haak ik helemaal af. Wat ben ik blij dat ik uit deze kerk ben gestapt. Men zou beter de WOORDEN van JEZUS eens diep in het hart bestuderen en voelen.

Mijn oprechte steun aan de slachtoffers en weet dat er veel mensen achter jullie staan. Hou de moed erin.

Ik ben zelf Priester. Toen ik twaalf jaar was ging ik naar de Landbouwschool, waar er Priesters waren die les gaven. Na 1 jaar ging ik naar het College in Geel, waar verschillende Priesters les gaven. Daarna ging ik voor 6 jaar naar het Seminarie met vele Priesters. Ik deed een jaar legerdienst, met verschillende Priesters als leraar. Nooit heb ik iets ervaren van kindermisbruik. Integendeel, ik ben Priester geworden omdat ik zoveel Priesters heb gekend die voor mij, als mens, echte voorbeelden waren van inzet voor mensen.

Het misbruikschandaal reduceren tot de individuele schuld van de daders, daarmede de morele verantwoordelijkheid van de voltallige klerus afwijzend, is misschien een handig alibi om een plechtigheid te organiseren in Scherpenheuvel, maar het is en blijft een morele vervalsing.

Misbruik in de Kerk was bekend, reeds decennia. Veel priesters kenden het fenomeen, van in de middelbare school of van in het Groot Seminarie. Er werden wereldwijd, van in de late jaren 1940 klachten ingediend en veroordelingen uitgesproken (België:1877!) Er is ruim over gepubliceerd. Van in de jaren 1980 is de schade aan slachtoffers duidelijk beschreven (tweede feministische golf).

De door Johan Sauwens zo bezongen Vlaamse klerus heeft gezwegen, daar is geen weg naast. Het reusachtig pastoraal apparaat van de Vlaamse Kerk heeft de schade aan de slachtoffers en het structureel geweld niet opgemerkt. Het is slechts onder druk van buiten dat de Kerk en (mondjesmaat) de Vlaamse klerus heeft gereageerd. In een eerste fase is er met de beschuldigende vinger naar de anderen gewezen. Het is pas, toen de teller van de schadevergoeding in Ierland en de VS de 4 miljard US $ naderde, en steeds verder omhoog schoot, dat de paus een beperkte schuldbekentenis heeft gedaan en kardinaal Léonard krachtige woorden heeft gesproken. Helaas is het daarbij gebleven.

Wie de Mechelse catechismus kent, weet wat de voorwaarden zijn voor een goede biecht en het bekomen van de absolutie.

Een eerlijk en grondig gewetensonderzoek: De Kerk moet, ook in Vlaanderen, de vraag stellen hoe het zover is kunnen komen. Wat zijn de diepere oorzaken van de moeilijke verhouding tussen Kerk en seksualiteit? Waarom heeft men het belang van de Kerk boven dat van de minsten der mijnen gesteld? Is het Woord belangrijker dan het Instituut, of andersom?

Een volledige belijdenis: Vandaag de dag liegen oversten van ordes nog steeds tegenover slachtoffers die vragen stellen. Er wordt nog steeds geminimaliseerd en informatie achter gehouden. In sommige landen, Polen bv., houdt de Kerk nog steeds het deksel op de doofpot.

Een volmaakt berouw: tranen en boetediensten zijn niet meer voldoende. De verantwoordelijkheid van de bisschoppen is verpletterend. Kardinaal Sodano heeft minstens zes jaar het dossier tegen Maciel, de charismatische priester die zijn eigen kinderen verkrachtte, tegengehouden. Het zou de Vlaamse klerus sieren mochten ze de Paus vragen Sodano naar West-Vleteren te sturen.

Boete: Nederigheid en de bereidheid om door het stof te gaan, in het besef hoe groot de zonde is geweest.

Restitutie: wie schade aanricht moet die vergoeden. Geen discussie over de modaliteiten, eerst een principiële beslissing en dan experten hun werk laten doen. De Legionairs van Maciel hebben het Vaticaan 33 miljard $ opgebracht. Daar tegenover zijn de eisen van de slachtoffers een peulschil.

Absolutie: misschien is dan het ogenblik gekomen waarop de meeste slachtoffers het laatste stadium van hun onvolledige heling kunnen bereiken en de daders en de Kerk kunnen vergeven.

Als de Kerk deze gang niet kan maken, dan zal ze nog generaties lang moreel bankroet blijven. De schade aan primaire en secundaire slachtoffers zal onvergoed blijven. De Vlaamse klerus zou de eerste stappen kunnen zetten en eindelijk wat morele moed tonen. Dan kan er misschien een verzoeningsplechtigheid worden georganiseerd. Maar ik vrees dat de actie Scherpenheuvel in augustus 2010 de verkeerde kant uit wijst: Geen biecht, geen berouw, geen verzoening. Dat is een gemiste kans.

Geachte, Het is waar dat wij de slachtoffers niet mogen vergeten. We zijn heel diep bewust van de gevolgen van zulke daden. De actie die u opzet wil dit in geen enkel geval doen. Ze is ook geen steun aan een instituut maar een riem onde het hart van gewone mensen in die gemeenschap die hun leven lang geprobeert hebben zo goed mogelijk hun roeping te beleven met heel de inzet en toewijding die er bij hoort, en die zelf diep lijden onder wat er gebeurd is en dat helemaal niet goed keuren. Ik ben Zuster van de Voorzienigheid en ben voor twee maanden voor een zending in Sri Lanka. Dank en groetjes uit Sri Lanka. Zuster Josette Bijloos

Geachte, ik ben een zuster van de Voorzienigheid, algemeen overste en voor 't ogenblik in Madagascar voor een zending van 6 weken. Het is bijzonder deugddoend om jullie artikel te lezen in een periode waarin de kerk overal en zo veel mogelijk afgebroken wordt. Bedankt voor jullie initiatief en de groeten vanuit Madagascar. Zuster Martine Meuwissen

Beste,

Ik ben Br. Maurice Buyens, Broeder van Liefde en zoon van dove ouders. Al meer dan 40 jaar ben ik actief in de dovengemeenschap.

Ik ben zeer blij dat U samen met enkelen het initiatief: "Actie Scherpenheuvel" genomen hebt. Graag willen we met een aantal doven aanwezig zijn en zal ook doventolk zijn. Dit doe ik al vele jaren. Zou het mogelijk zijn om me mee te delen wat er juist zou gebeuren tussen 15.00u. en 17.00u. Ik zou dan een uitnodigingsbrief kunnen opmaken en ze mailen naar een aantal dove pesone, zodat deze dit ook kunnen meemaken.

Ik heb nog een 2de vraag. Het tolken is niet eenvoudig. Daarom zou ik me graag voorbereiden. moesten er toespraken gehouden worden of de voorbereiding van de H. Mis, zou ik deze in handen kunnen krijgen, zodat ik me kan voorbereiden?

Hopend een positief atnwoord te krijgen,

vriendelijke greoten

br. Maurice Buyens

Beste,

Ik ben Br. Maurice Buyens, Broeder van Liefde en zoon van dove ouders. Al meer dan 40 jaar ben ik actief in de dovengemeenschap.

Ik ben zeer blij dat U samen met enkelen het initiatief: "Actie Scherpenheuvel" genomen hebt. Graag willen we met een aantal doven aanwezig zijn en zal ook doventolk zijn. Dit doe ik al vele jaren. Zou het mogelijk zijn om me mee te delen wat er juist zou gebeuren tussen 15.00u. en 17.00u. Ik zou dan een uitnodigingsbrief kunnen opmaken en ze mailen naar een aantal dove pesone, zodat deze dit ook kunnen meemaken.

Ik heb nog een 2de vraag. Het tolken is niet eenvoudig. Daarom zou ik me graag voorbereiden. moesten er toespraken gehouden worden of de voorbereiding van de H. Mis, zou ik deze in handen kunnen krijgen, zodat ik me kan voorbereiden?

Misschien moeten we zoeke van een getuigenis van een dvoe persoon, maar ik heb hier nog niet over gesproken.

Hopend een positief atnwoord te krijgen,

vriendelijke groeten

br. Maurice Buyens

Geachte,

Het is bijzonder vreemd en wreed dat op een ogenblik dat de duizende slachtoffers van seksueel misbruik binnen de katholieke kerk totaal in de kou staan met hun verdriet en verwerking door ondermeer de opheffing van de commissie Adriaenssens en het blijvend negeren van de feiten door de hoogste kerkelijke leiders, vlaamse politici zich niet aan de zijde scharen van deze onschuldige slachtoffers maar lakoniek aanhalen "Het is niet aan ons, als politici, om ons te mengen in de dossiers van het gerecht of van de kerk..."

Seksueel misbruik heeft grote en ingrijpende gevolgen vooral als dit gebeurt in een pastorale relatie. Niet slechts het lichaam is geschonden, maar ook en vooral de ziel. Het slachtoffer is meestal heel jong en had daardoor weinig of onvoldoende kracht om zichzelf voor een dergelijk gebeuren te beschermen. Toch voelt het slachtoffer zich meestal een leven lang schuldig aan het gebeurde, omdat hij of zij zichzelf daarvoor niet wist te beschermen. Ze hebben bovendien dat vaak herhaalde seksuele misbruik slechts kunnen overleven doordat ze hun eigen gevoelens onderdrukten. Ze waren er natuurlijk wel bij toen het gebeurde, maar voor zichzelf beleefden ze het meestal zo, alsof dat misbruik iets was dat met hun lichaam gebeurde, maar niet met henzelf. Je zou kunnen zeggen dat zij van ergens ver buiten hun lichaam toekeken naar wat er met hun lichaam gebeurde. Deze afstandelijke houding was voor hen dikwijls de énige manier om zoiets gruwelijks te overleven. Op die manier ontstond er een splitsing tussen hun lichamelijkheid en hun ziel. En deze splitsing blijft vaak een leven lang doorwerken vooral in hun seksuele relaties. Deze slachtoffers kunnen zich alleen door zware geestelijke inspanningen, meestal met behulp van een bekwame therapeut, bevrijden van al hun negatieve gevoelens. Ze moeten daarvoor eindelijk al hun angsten tot op de bodem toe durven doorleven, ze moeten dan hun woede en hun pijn durven beleven en die écht doorvoelen om zich ervan te kunnen bevrijden. Pas wanneer ze stap voor stap door al deze gevoelens heen gekropen zijn, kunnen ze eindelijk zichzelf worden en kunnen ze diegene worden die ze in wezen eigenlijk zijn.

Hopelijk zullen de kerkelijke leiders die deze jarenlange misbruiken ofwel zelf hebben gedaan ofwel hebben toegedekt en dood gezwegen, eindelijk beseffen dat zij alleen verantwoordelijk zijn voor de verwoesting van deze jonge levens. Wij weten ook dat niet alle priesters en religieuzen hiervoor verantwoordelijk zijn maar vinden het hoogst ongepast dat nu juist de slachtoffers door iedereen in de kou worden gezet u deze aktie op touw zet en de slachtoffers opnieuw verwaarloosd. Bovendien hopen wij dat al de vlaamse politici waaronder uzelf eindelijk de moed hebben om resoluut de kant te kiezen van de slachtoffers in plaats van openlijk een instituut te steunen dat deze misdrijven tegen jonge mensen jarenlang in de doofpot heeft gestoken en nog steeds doet.

Met hartelijke groeten.

namens al de miskende slachtoffers